Menu & Search

Zes boeken om te (her)lezen in tijden van quarantaine

Zes boeken om te (her)lezen in tijden van quarantaine

Tijd over? Ik tip je mijn zes favoriete boeken waarvan ik vind dat iedereen ze zou moeten lezen. Omdat ze zo mooi zijn.


Waar mijn tijd normaal gesproken naar werk, sociale afspraken, feestjes, een willekeurig kroegbezoek, de sportschool of Netflix gaat, zorgt het coronavirus ineens voor een bar lege agenda. Maar! Het geeft wel tijd om boeken te (her)lezen. Voor het eerst in jaren besloot ik dus weer eens over boeken te schrijven. Omdat je nu als het goed is toch de tijd hebt om ze te lezen.

Under the skin – Michael Faber

Voor dit boek moet ik toch als eerste Jonathan Glazer bedanken. Deze regisseur maakte namelijk een onwijs bijzondere verfilming van het boek. Een abstracte, surrealistische versie van het verhaal met Scarlett Johansson in de hoofdrol. Een deel van de film is niet gescript, wat het extra bijzonder maakt. In 2013 zag ik de trailer van de film in de bioscoop en ik was direct verkocht.

Het kostte me echter nog vijf jaar voor ik erachter kwam dat deze film op basis van een boek is gemaakt. Michael Faber – geboren in Den Haag maar sinds zijn zevende woonachtig in Schotland – schreef het boek. Ik las de Nederlandse vertaling van het boek. Waar vertalingen mijns inziens de plank nog wel eens misslaan, is Under The Skin onwijs mooi vertaald. Je waant je tijdens het lezen in de Schotse bergen, in het sluimerige grijze weer. Het duurt even voor de spanning wordt opgebouwd, maar de sfeerbeelden zijn zo fijn omschreven dat dit voor mij gerust nog honderden pagina’s door het mogen gaan.  

De hoofdpersoon is overigens wel heel anders dan je in de film ziet, het duurde bij mij even voor ik de variant van Scarlett uit mijn verbeelding had. Toen ik eenmaal was gegrepen, wilde ik het boek zo snel mogelijk uitlezen. Het wordt langzaam steeds spannender én de oplettende lezer vindt misschien nog wel een maatschappijkritische boodschap. Ik heb nu alweer zin het boek te herlezen en de film weer te kijken.

High-Rise – J.G. Ballard

Dit boek stond al een paar jaar op mijn lijst. Toen Netflix suggereerde dat ik de film moest gaan kijken, besloot ik eerst het boek te bestellen. In het Engels, ik trok de Nederlandse vertaling zelf vrij slecht na een paar pagina’s. Na drie weken was het boek binnen en het is simpelweg bril-jant.

Het verhaal gaat over een aantal mensen die in een wolkenkrabber wonen. het flatgebouw van 40 verdiepingen hoog – inclusief zwembad, restaurant en winkelcentrum – is ingedeeld op klasse. Hoe hoger je woont, hoe rijker je bent. Als er iemand komt te overlijden door een tragisch ongeluk (was het een ongeluk?) sluiten de bewoners zich steeds meer op, lopen de huisfeestjes verder uit de hand en raakt het eten op. Ehm ja, misschien niet helemaal aan te raden in tijden van quarantaine.

Hoe dan ook, dit is één van de allertofste boeken die ik ooit las. Ballard heeft een ongelooflijk beeldende manier van schrijven. Alleen al de eerste zin is fantastisch. “Later, as he sat on his balcony eating the dog, Dr Robert Laing reflected on the unusual events that had taken place within this huge apartment building during the previous three months. “ Zo beeldend dat ik af en toe een beetje onpasselijk werd van bepaalde beschrijvingen tegen het einde van het boek. Ik werd echt helemaal meegevoerd door zijn manier van schrijven en het duurde even voor ik een nieuw boek kon openslaan. Na de laatste pagina ben ik zelfs weer direct opnieuw begonnen. Waarom? Daar kom je achter als je ‘t boek uit hebt.

De film heb ik overigens nooit meer gekeken, het boek is zó goed dat ik veel te bang ben voor de teleurstelling. En dat Netflix ‘m inmiddels heeft verwijderd werkt ook niet mee.

De Ontdekking van de Hemel – Harry Mulisch

Dit boek staat al sinds ik het een jaar of acht geleden voor het eerst las op mijn herleeslijstje. De 901 pagina’s die het boek beslaat houden me echter toch steeds tegen. Voor dit stuk pakte ik het boek er weer bij en ik weet precies waarom ik het zo tof vind. Vanaf het eerste moment reis je mee met hoofdpersonen Onno en Max.

Mulisch introduceert deze twee personages op een – vind ik – hele inventieve manier. Max geeft Onno een lift naar huis, vervolgens gaan ze toch naar Max huis waarop Max Onno weer thuisbrengt. In dit hoofdstuk leer je de personages meteen beter kennen, onder andere dankzij de gesprekken die ze voeren.

Mulisch zelf noemde dit boek zijn magnum opus en ik begrijp wel waarom. Ja, hij loopt pretentieus te strooien met zijn kennis, maar waarom ook niet? De personages en het verhaal zijn zo ongrijpbaar en tegelijk zo herkenbaar dat ik mijzelf er helemaal in kan verliezen. Hij gaat toch maar weer op de stapel hier. Net als de rest van Mulisch boeken, trouwens. Hij blijft toch één van mijn favoriete Nederlandse schrijvers.

The Man Who Fell to Earth – Walter Tevis

Walter Tevis zal niet bij iedereen direct een belletje doen rinkelen. Toch heeft hij heel wat invloed op de huidige popcultuur gehad. Zijn boek The Man Who Fell to Earth werd in 1976 verfilmd met David Bowie in de hoofdrol. Bowie ontleende daar weer zijn karakter Thin White Duke aan. Hij speelt in de film namelijk de rol van Thomas Jerome Newton, een alien die naar de aarde is gestuurd om water te halen. Zijn eigen planeet is uitgedroogd. Zijn ruimteschip gaat onderweg kapot, waardoor hij strandt op aarde.

Daar bouwt hij een vermogen op door technieken van zijn planeet op aarde te introduceren. Hij wordt rijk, wereldberoemd en bouwt aan zijn schip om terug te komen. In het boek volg je Mr. Newton in zijn tijd op aarde. Zijn gedachten, de modificaties aan zijn lijf, zijn drankverslaving die steeds groter wordt. Naarmate het verhaal vordert, wordt het allemaal steeds treuriger. En het erge is dat het boek op het einde van de treurnis stopt. Ik was oprecht een beetje kwaad dat Tevis dit zijn hoofdpersoon aan kon doen.

Gelukkig is het verhaal niet helemaal klaar: David Bowie schreef voor zijn dood de musical Lazarus. Met Thomas, jaren later, in de hoofdrol. Lees het boek en probeer daarna de musical nog te zien. Het maakt het einde van het boek namelijk een stuk beter, de Nederlandse acteurs doen het echt fantastisch en het is een visueel spektakel. Ik zag de musical tot nu toe in Londen en in Nederland en ik zou ‘m nog zo twintig keer willen zien.

Oesters – Rascha Peper

Het enige wat ik nog van dit boek weet, is dat ik het op de middelbare school las en enorm onder de indruk was. Ik kon echter nergens meer mijn boekverslag terugvinden en wist niet meer van welk boek ik nu zo onder de indruk ben geweest destijds. Gelukkig was daar Twitter.

Dankzij een detail in het boek – die details die het zo goed maken – kon ik het boek weer traceren. Als 14-jarige is mij namelijk bijgebleven dat de hoofdpersoon in een seksscène benoemd dat haar minnaar zijn sokken uittrekt tijdens de seks, in tegenstelling tot haar leeftijdsgenoten. Ik heb dit altijd zo’n interessant detail gevonden. En dankzij dit detail wist iemand op Twitter mij te vertellen dat het dus om Oesters van Rascha Peper gaat.

Na heel lang zoeken heb ik het boek eindelijk weten te bemachtigen, als fysiek boek is ie namelijk alleen nog tweedehands te krijgen. Hij is net binnen dus dit boek gaat de komende weken uitgelezen worden.

Het Spook van de Opera – Gaston Leroux

Stiekem is dit alweer een boek dat ik las omdat ik de film zag. In 2004 werd de musical van Andrew Lloyd Webber verfilmd en ik was per direct verkocht. Aan het verhaal, aan de muziek maar vooral aan dat prachtige gebouw. Ik grote steden zoek ik operas nog steeds het liefst op. Het zijn zulke majestueuze, prachtige gebouwen. De oude varianten althans.

Dat dit gebouw de hoofdrol speelt, zorgt dat ik nog steeds enorm gecharmeerd ben van de film. Het boek is daar de basis van. Ook dit boek last ik op de middelbare school en moet dus hoognodig op de herleesstapel. Wat een flutrecensie, niet? Laat je maar gewoon meevoeren door dit verhaal. Dan ga ik zodra we weer kunnen reizen naar Parijs om de opera weer te bezoeken en dan door naar Londen om nu toch éindelijk de musical een keer te zien.

Boek kopen? Je maakt me onwijs blij als je dat bij de plaatselijke boekhandel doet.

Enthousiast? Volg me ook op Instagram en Twitter.

Alle verhalen op dit blog schrijf ik vrijwillig.