Menu & Search

Zet je notificaties eens een weekje uit

Zet je notificaties eens een weekje uit

Een paar weken terug las ik een artikel van een auteur die al zes jaar met een afleidingsvrije iPhone leeft. Afleidingsvrij in de breedste zin van het woord, niet alleen zijn notificaties staan uit. Hij heeft zelfs geen apps meer die hem kunnen afleiden. Ietwat rigoureus, maar heel gek vind ik het niet eens.

Net Lord of the Rings

Jake Knapp komt er in 2012 achter dat hij een probleem heeft: zijn iPhone. Het apparaat roept hem vanuit zijn zak zoals de Ring uit Lord of the Rings. Met zijn gedachten is hij er niet meer bij als hij aan het spelen is met zijn kinderen en zonder dat hij weet wat er gebeurt heeft hij zijn telefoon ineens in zijn hand. Terwijl die een moment ervoor nog in zijn zak zat. Magie.

Hij besluit al zijn apps verwijderen. Ineens moet hij – in een tijdperk waar onze telefoon alles regelt – alles zelf doen. Hij raadt het iedereen aan. Als echte verslaafde kan ik nog niet alles verwijderen, maar toen ik Facebook en Twitter een jaar of twee terug van mijn telefoon gooide, werd mijn leven wel een stuk mooier.

Eindeloos scrollen

Op ieder loos moment scrollde ik door de vele timelines. Prikkel na prikkel, het zorgde ervoor dat ik baalde dat ik dingen miste en ik kreeg het gevoel dat ik op elke reactie, elke uitnodiging en elke like moest reageren. Van de zotten natuurlijk, de enige die mij verplicht te reageren ben ik zelf. Facebook en Twitter gingen van mijn telefoon af, alle meldingen die nog aan stonden gingen uit. Heerlijk. Behalve bellende mensen eist niemand meer zonder dat ik dat wil via mijn telefoon mijn aandacht op.

In het begin is dat wennen, maar nu een jaar of twee zonder meldingen, wil ik niet anders. Ineens voel ik me niet meer verplicht om overal te zijn, overal op te reageren en altijd maar alert te zijn of paraat te staan omdat een ander daarom vraagt. Doordat ik geen meldingen meer krijg, ben ik degene die bepaalt of ik reageer. Dat betekent dus ook dat ik soms uren van de radar lijk te zijn, terwijl ik gewoon een film zit te kijken op de bank terwijl mijn telefoon op tafel ligt. Ik kies ervoor wanneer ik bericht van anderen wil ontvangen. Niet die ander.

Minder behoefte aan interactie

Het geeft verschrikkelijk veel rust. De neiging om mijn telefoon te pakken komt nu niet meer door die hang naar reacties, het komt door de zin die ik heb om prikkels te ontvangen. Zoals je ervoor kiest om naar de kroeg te gaan. Je zoekt bewust de prikkels en interactie met anderen op. Je zit er ook niet op te wachten dat er constant mensen in jouw huis gezellig staan te doen zonder dat je ze hebt uitgenodigd.

Begrijp me ook niet verkeerd, mijn schermtijd is me nog steeds veel waard. Nu verdrink ik alleen in artikelen op Medium, train ik mijn hersenen met de puzzels van Peak en speel in de burgemeester over mijn eigen Simstad. Voor mij is dat hetzelfde als het lezen van een boek of Netflixen.

Lees ook: Waarom je best wat vaker nee mag zeggen

Niet zo belangrijk

En het mooie is: niemand maakt zich er ook druk om dat ik niet non-stop online ben. Als ik niet direct reageer op een mail of WhatsApp, is dat niet het einde van de wereld. Zaken zijn in mijn geval nooit zo prangend dat ik direct moet reageren. En moet dat wel? Dan bellen mensen wel. Als het echt belangrijk is, rinkelt je telefoon tot je hebt gereageerd. Uitzonderingen uiteraard daargelaten, maar we zitten gelukkig niet allemaal in een directieteam. Jammer maar waar, je bent echt een stuk minder belangrijk dan je vaak denkt. Koester het. Het geeft je tijd voor andere zaken.

Even een weekje niks

Ik kan het iedereen aanraden om even een weekje zonder notificaties te leven. Mijn focus is niet altijd beter, maar ik kan wel sturen wanneer ik afgeleid wil worden. Ik heb de regie in handen, niet het apparaat in mijn zak of op mijn bureau. Ik kies wanneer ik interactie wil opzoeken, niet mijn telefoon. Het geeft echt een heleboel rust in mijn hoofd, ik kan je adviseren het op z’n minst eens te proberen. Ik ben benieuwd wat het met jou doet.

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter! Liever in je mailbox? Schrijf je dan hier in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief.

Bijna alle verhalen op dit blog schrijf ik vrijwillig. Vind je het tof om te lezen en wil je daar wat tegenover stellen? Via PayPal kun je een zelf te bepalen bedrag naar mij overmaken.

Verhalen die betaald tot stand zijn gekomen, linken altijd door naar de originele opdrachtgever.