Menu & Search

Elfie Tromp: Ik weet dat ik een multitalent ben

Elfie Tromp: Ik weet dat ik een multitalent ben

Grote kans dat je de naam Elfie Tromp al eerder hebt gehoord. Ze schreef de boeken Goeroe (2013) en Underdog (2015), schrijft columns voor Metro, maakt theater, interviewt voor o.a. Vrij Nederland én bracht vorig jaar haar eerste dichtbundel Victorieverdriet uit.

Hoewel ze schrijft, zingt, theater maakt en interviewt, noemt Tromp zichzelf in eerste instantie geen ‘artiest’. “Het woord ‘artiest’ wordt eigenlijk nooit voor schrijvers gebruikt. Nederlanders raken al snel geïrriteerd door veelheid of als hetgeen dat iemand doet niet duidelijk gedefinieerd is. Ik hou mezelf niet echt bezig met wat ik ben, maar waar ik zin in heb.” Vooral dingen creëren zit in Tromp. “Ik naaide als puber mijn eigen kleding en tekende ook. Carrièretechnisch gezien is het alleen niet handig om veel verschillende dingen te doen. Ik weet dat ik een multitalent ben, maar mensen wantrouwen dat. Als je zoveel doet, dan zul je wel nergens echt goed in zijn, dat is een hele Hollandse gedachte.”

Geen archetype schrijver

Tromp omschrijft zichzelf als schrijver, performer en interviewer. “Dat behelst het grootste deel van mijn werk. Ik ben nu bezig met mijn derde roman en mijn eerste dichtbundel is net uit. Ik heb ook twee kinderboeken geschreven, maar dat is echt al lang geleden.” Ze studeerde toneelschrijven in Utrecht – schrijven doet ze al sinds ze klein is – en ze maakt al jaren theater. Haar laatste show Monster Love Town was onder andere te zien op De Parade. “Schrijven vind ik het leukst, daar zit ook het meeste tijd in, maar ik hou van de afwisseling. Ik ben een onrustige schrijver die moeilijk stil zit. Niet het archetype schrijver dat media- en mensenschuw is.”

Lees ook: Alisson Simmonds: Duurzaam leven moet elke dag groeien

Scheppen vanuit emotie

Dat ze voornamelijk schrijver is, betekent niet dat het altijd makkelijk gaat. “Ik ben jaloers op schrijvers die heel gezet en nauw vooraf kunnen bedenken wat ze willen schrijven, die plotten kunnen bedenken. Plannen is niet een talent van me. Scheppen begint bij mij in een emotioneel voorgeborgte. Vanuit de emotie weet ik wat ik wil raken. Het vinden van beelden daarbij is een onbewust proces. Mijn schrijfproces begint als volgt: eerst ben ik een paar uur chagrijnig en denk dat ik het niet kan. En dan komt er iets. Ergens voorbij mijn bewustzijn staat iets te pruttelen dat dan ineens wordt geserveerd.”

Geprivilegieerd vak

“Het schrijversvak was heel lang voorbehouden aan geprivilegieerde, witte, hoogopgeleide mensen. Daar komt nu verandering in. Je hoort andere stemmen, schrijvers komen van andere niveaus en afkomsten. Hoewel ik ook heel geprivilegieerd ben opgegroeid, heb ik wel altijd geprobeerd open te staan en heb ik dingen meegemaakt die buiten de gebaande paden liggen.” Hoogopgeleid en geprivilegieerd hoef je voor de boeken van Tromp niet te zijn. Juist niet. “In mijn schrijven wil ik een bepaalde helderheid hebben, iets dat behapbaar is voor iedereen. Je hoeft er niet voor geleerd te hebben en er zitten ook geen enorme verwijzingen in die je alleen begrijpt als je Latijn of Griekse oudheid hebt gestudeerd. Ik zoek ontwapening, openheid en helderheid en ik probeer clichés te voorkomen.”

New age

Voor haar debuut Goeroe liet ze zich ook inspireren door haar jeugd, maar dan op een heel ander vlak. “Ik heb mezelf na een studie psychologie de diagnose gesteld dat ik als kind jeugdschizofrenie had. Ik hoorde stemmen, zag dingen en had dwanghandelingen. Ik dacht dat ik opdrachten kreeg, dat projecteerde ik dan op het idee van geesten en doden.” Gelukkig helpt haar gezin haar, ze zijn ‘behoorlijk new age’. “Er werd me verteld dat ik een oude ziel heb. Daardoor heb ik me altijd bijzonder heb gevoeld en geen patiënt. Het was best angstig wat ik meemaakte, maar ik voelde me gezegend en uitverkoren. Dat was een mooie manier om ermee om te gaan.”

Lees ook: Lenneke Manschot: Al help ik met openheid maar één iemand

Geen geloof meer

Tromp vergelijkt de new age-benadering van haar familie met religie. “Ik heb echt bewondering voor mensen die ergens in geloven. Het kent veel gevaren, maar kan ook heel mooi zijn, een troost. Toen ik Goeroe schreef, heb ik al mijn geloof weggeschreven. Dat geeft mij een enorme rust. Geloof plaatst alles in een kader, je bent altijd aan het toetsen of het past. Dat heb ik losgelaten: alles is toeval. Ik kan doen wat ik wil en waar ik zin heb, in plaats van moeten doen wat hoort. Ik denk dat dit een fijne manier is voor mij om in het leven te staan.”

Gedroogde abrikozen

Wat de toekomstdromen van Tromp zijn? “Ik hoop dat ik gezond oud word. Dat ik geen borstkanker krijg, dat zou fijn zijn. En ik hoop dat we de wereld niet teveel kapot maken met z’n allen. Het zijn hele basale dingen maar ik maak me er druk om. Het milieu, de natuur. Ik wil dat we de planeet mooi houden. Mijn activisme is vooral op microniveau, ik onderteken alle petities en schrijf er veel over. Een goed voornemen is dat ik dit jaar niet wil vliegen. Ik probeer zo min mogelijk vlees en zoveel mogelijk seizoensproducten te eten, dat doe ik al heel lang. En ik heb een tuin voor bijen, dat is een grote passie. Elke dag als ik thuis kom word ik daar zo intens gelukkig van. Diep van binnen ben ik een oud vrouwtje met bloemenzaadjes en gedroogde abrikozen in haar binnenzak. Of een typische millennial.”

Lees hier alle interviews van mijn hand

Beeld: Lenny Oosterwijk

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter! Liever in je mailbox? Schrijf je dan hier in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief.

Bijna alle verhalen op dit blog schrijf ik vrijwillig. Vind je het tof om te lezen en wil je daar wat tegenover stellen? Via PayPal kun je een zelf te bepalen bedrag naar mij overmaken.

Verhalen die betaald tot stand zijn gekomen, linken altijd door naar de originele opdrachtgever.