Menu & Search

Sorry werkgever, ik ben geen ‘teamplayer’

Sorry werkgever, ik ben geen ‘teamplayer’

Net als waarschijnlijk de meeste mensen van mijn leeftijd, check ik regelmatig welke vacatures LinkedIn en andere vacaturewebsites voor mij in petto hebben. Niet dat ik op zoek ben naar een nieuwe baan – ik ben best gelukkig met mijn leven als freelancer en de toffe opdrachtgevers die daarbij horen – maar ik hou mijn ogen graag open voor mooie kansen. Wie weet zit de droombaan waarvan ik niet wist dat ik ervan droomde er wel bij. De algoritmes zorgen voor een hoop interessante vacatures.

Punten scoren

Met enige regelmaat klik ik dus op z’n vacature. Daar zitten vaak opvallende dingen in. Bijna elk bedrijf in mijn werkveld lijkt op zoek naar ‘een teamplayer’. Een teamplayer. Wat is een teamplayer? Ik denk direct aan voetbal. Opvallend, voetbal is één van mijn blinde vlekken. Je kunt me er urenlang over vertellen, ik kan je garanderen dat ik geen woord kan reproduceren. Dat ligt niet aan jou, dat ligt aan mijn complete desinteresse. Eén ding weet ik wel: voetbal is een teamsport. De ene speler speelt de bal, de volgende kopt ‘m erin. Je bent constant intensief samen bezig om het doel te bereiken.

Lees ook: Met deze kaart heb je altijd de beste flexwerkplek

Constant lachen

Bij een teamplayer zie ik veel te amicale mensen voor me die vijf dagen per week joviaal doen in meetings, elkaar schouderklopjes geven en altijd ‘aan’ staan. Het extraverte type dat zijn team ook als vriendengroep ziet. En daarmee is ook het altijd aan het werk zijn verweven, hard werken doet die teamplayer. Dat ben ik niet. We spreken elkaar, je geeft me de informatie die ik nodig heb, ik zonder me af en lever mijn werk op. Net als heel veel mensen van mijn leeftijd, ben ik niet dat extraverte gezelligheidstype. Natuurlijk, op momenten. Het betekent ook niet dat ik niet betrokken, geïnteresseerd en gemotiveerd ben. Ik trek mezelf alleen graag terug.

‘Geen 9 tot 5 mentaliteit’

Ook opvallend is dat niemand wil dat je een negen tot vijf-mentaliteit hebt. Dat heb ik wel. Gelukkig maar. Ik heb jaren veel gewerkt, misschien wel teveel. Lange dagen tot diep in de avond achter mijn computer, constant maar naar plekken toe waar je moet zijn en altijd mails checken. Ik doe dat niet meer. Om negen uur – oké, misschien tien – gaat mijn werkmodus aan en om uiterlijk een uur of zeven gaat die uit. Om tien uur gaan de (sociale) media uit. Niet omdat ik niet meer wil doen. Niet omdat ik nooit wil overwerken. Wel omdat ik geen burnout wil.

Burnouts

In een tijd waar bijna elke millennial thuis komt te zitten, is een negen tot vijf-mentaliteit met hier en daar een uitzondering hartstikke gezond. Van negen tot vijf werken betekent namelijk niet dat je je werk niet goed doet. Het betekent dat je de hoeveelheid werk die je hebt, doet in de uren die je ervoor krijgt. Als dat niet lukt, is het tijd om aan de bel te trekken. Misschien neem je teveel verantwoordelijkheden op je. Of krijg je meer werk opgelegd dan in je uren passen. Of lukt het niet om je planning op orde te krijgen. Dan is het tijd om naar je leidinggevende te stappen. Natuurlijk hier ook weer de uitzonderingen daargelaten. Ik vind het na acht uur werken wel goed geweest, de uren die daarop volgen zijn voor mijn vrienden, familie en natuurlijk mezelf. Natuurlijk maak ik echt wel die extra uurtjes om mijn werk af te krijgen, maar het moet geen gewoonte zijn.

Lees ook: Waarom je best wat vaker nee mag zeggen

Vies woord

De ‘hands on-mentaliteit’ dan? Dat is vooral een smerig woord. Ik ben ontzettend voor mensen die weten van aanpakken. Het is voor niemand op de werkvloer fijn als je constant alles moet voorkauwen of achter de broek aan moet zitten. Maar laten we alsjeblieft stoppen met doen alsof elke sollicitant spontaan, sociaal, gezellig, ambitieus, borrelig (‘We hebben een verplichte vrijdagmiddagborrel’) persoon is die constant maar aan kan staan. Zogenaamde ‘soft skills’ zijn belangrijk, maar met dit soort termen schrik je de perfecte, introverte kandidaat misschien wel af. Die perfecte, hippe millennial met dromen en al die perfecte eigenschappen, die zijn ontzettend schaars. De meeste kandidaten die hun werk minstens net zo goed doen, zijn iets minder extravert en hip.

En voor die introverte mensen die op zoek zijn naar hun droombaan: laat je vooral ook niet afschrikken door hypewoorden. Als je wordt aangenomen, kun je direct zorgen dat je nieuwe werkgever niet meer dit soort lege vacaturetermen de wereld in slingert.

Disclaimer: Natuurlijk wel alle lof voor mensen die wél zo in elkaar zitten. Samen maken we een mooie mix in ons werkveld.

Lees hier om welke andere dingen ik me druk maak

Liever in het Engels? Lees het verhaal op Medium.

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter! Liever in je mailbox? Schrijf je dan hier in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief.

Bijna alle verhalen op dit blog schrijf ik vrijwillig. Vind je het tof om te lezen en wil je daar wat tegenover stellen? Via PayPal kun je een zelf te bepalen bedrag naar mij overmaken.

Verhalen die betaald tot stand zijn gekomen, linken altijd door naar de originele opdrachtgever.