Menu & Search

Lazarus komt eindelijk in Nederland (en hierom moet je ‘m zien)

Lazarus komt eindelijk in Nederland (en hierom moet je ‘m zien)

Het zal inmiddels geen geheim meer zijn dat David Bowie één van mijn favoriete dingen ooit is. Of eigenlijk vooral de prachtige dingen die hij maakte. Niet alleen de muziek die hij maakte, ook de films waar hij in speelde, de methodes die hij ontwierp om te schrijven, de mensen die hij aan zich verbond. Tot op het laatste moment.

Laatste meesterwerk

Eén van die laatste momenten was in zijn appartement in New York, waar hij in de laatste jaren van zijn leven Enda Walsh uitnodigde. Walsh is schrijver van meerdere toneelstukken en zit al drie weken in het hoofd van Bowie. Bowie overhandigt Walsh vier pagina’s: het begin van hun gezamenlijke meesterwerk Lazarus.* Een musical met niet alleen nummers van Bowie, het verhaal is het vervolg op The Man Who Fell To Earth. Naast een briljant science fiction-boek uit 1963 ook een film uit 1976 met Bowie in de hoofdrol. (Mocht één van jullie de gouden tip hebben op de film legaal te kunnen zien, graag.)

Zenuwachtig in Londen

In 2016 vloog ik in mijn eentje naar Londen om de musical te zien in het tijdelijke theater op Kings Cross. Als het aan mij had gelegen was ik in 2015 al naar New York gevlogen om de musical te zien, maar met een recente verhuizing naar Amsterdam en een gênant schamel freelancersloontje, zat dat er niet in. Zonder echt kennis van het verhaal en met heel veel zenuwen, zat ik op vrijdagavond in het theater, te wachten tot het stuk zou beginnen. Het was het meest indrukwekkende theaterstuk dat ik ooit zag, en ik heb er in de afgelopen jaren best wat mogen afstrepen.

Onder woorden

Ik zat tijdens mijn weekend in Londen niet het best in mijn vel. Ik kwam uit een gitzwart gat van een depressie en een posttraumatische stressstoornis, was voor het eerst sinds de aanslagen in Parijs weer in een écht grote stad en ik was moe. Leeg. Op een magische manier wisten Bowie, Walsh en regisseur Ivo van Hove in een theater neer te zetten hoe ik me gevoeld had. Eindelijk kon het onder woorden worden gebracht. Of eigenlijk in beelden, muziek en lichtflitsen. Lazarus is niet bepaald een musical waar je in eerste instantie blij van wordt. Even los van de muziek, natuurlijk.

Het einde van Thomas Newton

Een paar weken terug las ik dan ook eindelijk The Man Who Fell To Earth uit, het werk van Walter Tevis waardoor Bowie zich heeft laten inspireren. Het boek is één van de mooiste boeken die ik in de afgelopen jaren las, maar het heeft het meest onbevredigende einde ooit. Ik wilde eigenlijk niets liever dan schreeuwen tegen de hoofdpersoon, Thomas Newton. In het verhaal komt hij naar aarde om zijn planeet te redden, én onze planeet eigenlijk ook. Niets, inclusief zijn eigen ontwikkeling, gaat volgens plan waarna Newton vastzit op aarde. Alleen en doodongelukkig. Maar zo onbevredigend als het einde van het boek is, zo goed hebben Bowie en Walsh hem het einde dat hij verdient kunnen geven.

Lazarus in De La Mar

Gisteren werd bekend dat de musical eindelijk naar Nederland komt. Gijs Naber vertolkt de rol van Newton vanaf oktober 2019 in het De La Mar Theater. We zien hoe het Newton sinds begin jaren 90 – het boek speelt zich af van 1985 tot in de jaren 90 – is vergaan. Vindt hij zijn weg terug naar zijn eigen planeet, Anthea? Het is een rollercoaster van emoties, maar ik kan het jullie allemaal aanraden. Hoewel het vast niet zo heftig zal zijn als de eerste keer, ben ik ontzettend blij dat ik de musical in oktober weer kan zien. Dit keer helemaal gezond, heel erg gelukkig en niet alleen.

*Dit verhaal komt uit het voorwoord van het script van Lazarus. Als je benieuwd bent, kun je dat hier kopen.

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter! Liever in je mailbox? Schrijf je dan hier in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief.