Menu & Search

Luistertip: Major Parkinson – Blackbox

Luistertip: Major Parkinson – Blackbox

Ik probeer mijn liefde voor Major Parkinson te beschrijven

Het gebeurt me tegenwoordig nog maar héél af en toe, soms hoor je de muziek van een artiest en ben je meteen fan. Het gebeurde me bij de stem van Myles Kennedy (die dit jaar een fantastisch bluesy album uitbracht, luister het!). En het gebeurde me een paar weken terug bij Major Parkinson. Waarschijnlijk eindigt het album Blackbox* bovenaan mijn meest beluisterde muziek op Spotify.

Niet vroeg, wel trouw

Spotify is overigens ook de schuldige: het nieuwste nummer Münchhausen by Proxy stond in mijn Discover Weekly. De nummers die ik tof vind, sla ik op en belanden meestal ergens in een lijstje om ze jaren later weer te herontdekken. Ik ben niet de meest trouwe early adopter. En ook niet zo early, trouwens. Bij Major Parkinson was het anders. Althans, qua trouw, early is het niet echt te noemen.

Lees ook: Vergeten liedjes: Nick Cave & The Bad Seeds – The Carny

Noorse band

De band werd namelijk al in 2003 opgericht door vier Noren uit Bergen: Jon Ivar Kollbotn, Eivind Gammersvik, André Lund en Jan Are Rønhovde. Ze hebben er samen dus alweer vijftien jaar opzitten. Het feit dat ik ze nog niet kende én bar weinig over ze kan vinden online, baart me enige zorgen. Of ik val hier keihard door de mand als muziekliefhebber en ik heb na een miljoen keer luisteren nog steeds niet gehoord dat ze bagger maken. Of er zijn nog heel veel mensen die dit keer de late adopter zijn. Of ze zijn écht volledig langs me heen gegaan de afgelopen jaren.

Dertien in een dozijn

Nu moet ik eerlijk zeggen, vooral de laatste twee albums zijn echt te gek. Major Parkinson is het debuut uit 2008 en is vooral een mooi tijdsdocument van het einde van de zero’s en dan vooral als het om de poppy punkrock gaat. Hier en daar dertien in een dozijn máár, ze maken ook met enige regelmaat de vele cliché’s goed met gedurfde uitstapjes. Waarschijnlijk had ik de albums toentertijd fan-tas-tisch gevonden. Wellicht is de muzieksmaak van zowel mijzelf als de band onbewust een beetje dezelfde kant opgegroeid.

Rockopera

Hoe dan ook, het is vooral Blackbox, het laatste album (uit 2017) dat hier continu opstaat. Niet meteen een album waar je heel gelukkig van wordt. Op sommige momenten is het alsof Tom Waits en Nick Cave met Nightwish een donker, door een slechte heks betoverd bos in een afgelegen gebied in Schotland zijn ingedoken om samen aan een duistere rockopera te schrijven.

Filmmuziek

De muziek wordt in de categorie ‘progressieve rock’ gestopt, zelf noemt de band het liever ‘Freigeist Cinematic Rock’. En vooral in dat cinematische kan ik me wel vinden. Als je de muziek luistert, zie je een hele film voor je. Dat komt zowel door de muziek die van stevige rock naar elektronisch en dan weer bijna klassiek gaat – met strijkers, blazers en koren, als door de woorden. De teksten zijn bijna absurdistisch en verschillende zinnen komen het hele album terug. Soms lijken de zinnen gewoon te zijn geschreven omdat de woorden zo mooi bij elkaar passen, andere zinnen hebben weer referenties naar de popcultuur, van Fritz Lang naar Hemingway. Ik heb in elk geval al zes verschillende verhalen bedacht waarvan dit album de soundtrack zou kunnen zijn. Waar het écht over gaat, weet ik niet. En wil ik ook helemaal niet weten.

En natuurlijk maakt de combinatie van de zware stem van Jon Ivar Kollbotn en het zachte, zoete van Linn Frokedal alles af. Op sommige momenten word je bijna bang van Jon om gerustgesteld te worden door Linn. Of nou ja, vaak ook nét niet. Mij deed het denken aan de dystopische variant van July Talk, vooral door de stemmen van Jon en July Talk’s Peter Dreimanis.

Luister Blackbox

Wat mij betreft is het hoog tijd dat meer Nederlanders en Belgen deze band leren kennen. Ondanks dat dat lastig wordt met mijn bezoekcijfers. Ik wil ze vaker in Nederland dan alleen in Tegelen op 5 oktober. Deze band verdient veel meer. Of ik verdien een preek dat ik nooit meer iets over muziek mag zeggen omdat heel Nederland het allang met me oneens was over het bestaansrecht van Major Parkinson. Jullie mogen het zeggen. Maar wel pas als je Blackbox een keer of zes hebt gehoord.

Links met een * zijn affiliate

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter! Liever in je mailbox? Schrijf je dan hier in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief.

Bijna alle verhalen op dit blog schrijf ik vrijwillig. Vind je het tof om te lezen en wil je daar wat tegenover stellen? Via PayPal kun je een zelf te bepalen bedrag naar mij overmaken.

Verhalen die betaald tot stand zijn gekomen, linken altijd door naar de originele opdrachtgever.