Menu & Search

De Soundtrack Van… Mariëlle Koster

De Soundtrack Van… Mariëlle Koster

Wat mijn eigen muzieksmaak is, weet ik natuurlijk wel. En die van mijn vrienden ook. Maar ik ben ook best benieuwd waar andere mensen luisteren! Iedere week hoor ik daarom bekende en minder bekende (muziek)mensen uit over wat zíj nou eigenlijk luisteren. Deze week is dat Mariëlle Koster.

Dit is Mariëlle Koster

Ik werk met liefde in de 50|50 Store, waar ik mensen begeleid met een afstand tot de arbeidsmarkt, veelal mensen ‘van de straat’. Ik schrijf over dit werk op Mariëlle Werkt. Op vrije dagen en avonden ga ik graag naar concerten en spreek ik af met mijn verkering, vrienden of mijn familie maar ik hou ook veel van lezen, fietsen en puzzelen (alleen 1000 stukjes). Op maandagmiddag wandel ik meestal met mijn ouwe omaatje in haar rolstoel.

De soundtrack van… Vroeger

In de auto lag een verzamelbandje van Malibu, het drankje. Daarop stond Lovin’ you van Minnie Riperton. Die was favoriet bij mij en mocht dus op repeat, wat gênant is nu want mijn ouders hebben een goede muzieksmaak die ik ze met deze anekdote niet bepaald eer aandoe. Het liedje is nog altijd een guilty pleasure voor me, dus stiekem vind ik het echt wel een mooi nummer. Bij deze is het stiekeme er wel een beetje af.

De soundtrack van… Je jeugd

Toen Guns ‘n Roses hun enorme hit hadden met Knockin’ on heavens door, was ik tien jaar. Met mijn broer en broertje keken we de clip, en dan ging het van: “Ik was Slash!”(mijn grote broer) “Ik was de zanger!”(mijn broertje) “Ik was de achtergrondzangeres!” (dat was ik). Ik kan me de clip nog zo voor de geest halen, en dan fantaseerde ik dat ík daar stond met mijn broers in de band. Als ik me dan héél goed concentreerde en de muziek stond hard, dan leek het echt zo. Dat voelde zo fijn.

De soundtrack van… Een verliefdheid

Op Down the Rabbit Hole 2016, bij het concert van Glen Hansard, werd ik ineens vreselijk definitief verliefd op Tijmen. Dat was tijdens het liedje Bird of Sorrow. Ik moest huilen, echt huilen, met snot en zo. De tekst was wat ik op dat moment moest horen om toe te durven geven aan mijn hart, dat klinkt erg smerig maar het was precies dat. Als het liedje onverwacht langskomt op één van mijn afspeellijsten ga ik meteen hartjes appen naar Tijmen. En soms moet ik er dan weer van huilen, van de blij.

De soundtrack van… Liefdesverdriet

Ane Brun, Undertow. Met mijn liefste vriendinnen samen op de dag dat ik het uitmaakte, omringt door veel sigaretten en veel wijn. Nu terugkijkend een warme herinnering, ze waren zo verdrietig met me en dat is alles waard op zo’n moment. Ze hebben me er met verve doorheen weten te slepen, daar ben ik ze voor altijd dankbaar voor.

De soundtrack van… Het ultieme goede gevoel

Ik ben heel vrolijk van aard, maar ik hou vooral van donkere en neerslachtige muziek. Er zijn uitzonderingen, en een daarvan is Fleetwood Mac met Everywhere. De tingels aan het begin klinken precies als de kriebels in je buik wanneer je verliefd bent. En met kerst klinkt het als kerstbelletjes. En als je fietst kun je er zo lekker op de trappers op stampen. En je kan het ‘Oh-iiiiiiiiii’ zo knettervals met overslaande stem meezingen.

De soundtrack van… Een roadtrip

Supermoeilijke vraag natuurlijk, want onderweg luister ik al mijn allang-lievelings en alle pas ontdekte-lievelings. Dan noem ik bij deze Twee Meisjes, van Raymond van het Groenewoud. Ik kan ernaar blijven luisteren en het vat het gevoel van onderweg zijn (in de muziek, niet in de tekst). Er zit een prachtige, atypische slepende gitaarsolo in die iedereen gehoord moet hebben. En als het voorbij komt tijdens een autorit met Tijmen tikt hij zo leuk mee op het stuur.

De soundtrack van… Een werkdag

Muziek speelt een belangrijke rol in de 50|50 Store; ik vind het een waanzinnig mooi medium om de sfeer neer te zetten, tot iemand door te dringen, mensen zich te laten in-of ontspannen.

Wanneer een meneer die hier werkt hoog in spanning zithelpt de muziek uit ‘zijn’ jaren zestig hem zijn zinnen te verzetten. Er werkt een dame uit Ethiopië met complexe psychiatrische problematiek, dreigt zij boos of verdrietig te worden, dan zetten we orthodox Christelijke muziek aan, wat haar kalmeert. Het is onvoorstelbaar irritante takkeherrie mijns inziens, maar we luisteren het met een glimlach als de bewuste dame ons allemaal aan het dansen krijgt met haar onbevangenheid. Het is wel de bedoeling dat je de pasjes volgt, anders krijg je de wind van voren.

En we hebben een luchtgitaarspeler: bij de eerste klanken van de Scorpions staat de winkel op z’n kop, iedereen pakt een luchtgitaar en de volumeknop krijgt een zwieperd. Werkt perfect tegen eigenlijk alles. Hij vergeet de wereld om zich heen, het is misschien wel de grootste muziekliefhebber die ik ontmoet heb. En een zeer begenadigd drummer ook. Ooit wordt hij een rockster (maar eigenlijk is hij dat al). Ik kies dus in deze voor Rock you like a Hurricane, van de Scorpions.

En tot slot: je favoriete nummer aller tijden?

Hope there’s someone, van Anthony and the Johnsons. Ik heb net twintig liedjes getypt en weer weggehaald en weer getypt en deze stond er denk ik het meest. Prachtig liedje en ik hou van liedjes die de dood durven te bezingen.

Wat is deze lijst een feest van kill your darlings, man man. Mag ik in elk geval even vermelden dat ik onze meer oude helden ook ten zeerste waardeer en ze eigenlijk een plek verdienen? Dus David Bowie, Pink Floyd, Simon en Garfunkel, The Beatles, Leonard Cohen, Neil Young, Bob Dylan, Björk, Radiohead en The Rolling Stones: ik hou van jullie.

Lees hier de rest van de soundtracks!

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter!