Menu & Search

Ik wil niet naar de kapper.

Ik wil niet naar de kapper.

Er zijn maar weinig dingen waar ik bang voor ben. Op clowns ben ik niet zo gek. Op poppen ook niet. Je weet wel, die oude poppen die je ineens in horrorfilms ziet verschijnen. Ja, die associatie zal ik altijd blijven leggen. Veel mensen, maar dat is meer een ergernis dan een angst. En de kapper. Daar ben ik ook bang voor.

De kapper is nog veel erger dan de tandarts, ondanks dat deze twee toch veel overeenkomsten vertonen. Beide bezoek ik één keer in het half jaar. Beide zijn er om mij en mijn gezondheid beter en mooier te maken. Beide geven me ieder half jaar een preek. En beide brengen me iedere keer tot het bovenste randje van mijn ergernis. De drijven me tot waanzin.

In dit geval is de kapper toch wel wat erger. Ik bedoel, de tandarts geef ik groot gelijk. Immers is zij degene die mijn gebit keer op keer redt waar nodig. Gelukkig is het in mijn gaatjesloze bestaan nog nooit nodig geweest, maar toch. Ze checkt toch ieder half jaar even hoe het met mijn witte diamanten gaat. Niet meer kunnen eten is immers het ergste wat er bestaat. Geloof me, ik ben hier degene die zes weken lang op vloeibaar voedsel heeft moeten leven, en niet omdat ik een reisje naar de maan wilde maken. Nou ja, dat wil ik best, maar dat was niet de reden van mijn vloeibare avontuur.

Hoe dan ook, zo nu en dan ga ik naar de kapper. Ik vermijd het toch liever, maar de dode punten in mijn haren schreeuwen er eens in de tijd om. De ellende van de kapper. Iedere keer. Ook de afgelopen keer was het weer zo ver. Daar gingen we weer. Ik plofte neer in de kappersstoel. ‘Wow, je haar is wel dof, zeg!’ Hm-m. Ik zit hier niet omdat ik wil betalen om beledigd te worden. Ze ging wat met haar handen door mijn haren. ‘Trek je vaak aan je haar?’ Ik fronste mijn wenkbrauwen en probeerde me een moment in het afgelopen half jaar voor de geest te halen waarin ik fanatiek aan mijn haren had getrokken. Gek genoeg kon ik niets bedenken. ‘Borstel of kam je het?’ Ik bevestigde dat ik het borstelde. Ik voelde me een verdachte in een moord. Dat vond zij ook. ‘Ik heb een gala gehad en daarom heb ik mijn haar een paar keer gekruld en daarom is het niet zo mooi meer!’ Tevreden keek ze in de spiegel. Ik had mijn bekentenis gedaan. ‘Dat moet je niet doen he? Ik kan het er nu wel allemaal afknippen, maar data heeft dus geen zin.’ Ik keek verbaasd naar mijn en haar spiegelbeeld. Als je het dode haar eraf knipt, dan is toch alleen het levende haar toch nog over? Of ligt dat nou aan mij? ‘Nou, maak er dan maar wat moois van.’ Zei ik haar. ‘Je moet wel beter voor je haar zorgen. Maskertjes enzo.’ Daar gingen we. De ellendige preek van het belang van dure haarproducten. Ik geloof er niet zo in, en zal het nooit doen ook. Echte schoonheid zit niet van binnen, maar komt van binnen. Iets met een gezonde levensstijl, is mij geleerd. Toch knikte ik maar braaf wanneer haar schaar uit mijn buurt was.

En dat is waarom ik een beetje bang ben voor de kapper. De preken, de verkooppraatjes. Buiten het feit dat ik bij deze kapper geen woorden van meer dan twee lettergrepen kan gebruiken omdat ze het dan niet snappen. Maar ze knippen mijn haar. Voor goedkoop. Nog even. Als ik later groot en rijk en niet zo beroemd ben neem ik een persoonlijke kapper. Die iedere week langskomt. Dan is het tenminste de kappers schuld als mijn haar dof is.

Foto

2 Comments

  1. 9 jaar ago

    “Buiten het feit dat ik bij deze kapper geen woorden van meer dan twee lettergrepen kan gebruiken omdat ze het dan niet snappen.”
    Hahahaha die zin vond ik echt heel grappig, en heel herkenbaar ook. Ik zelf ging eerst om de zes weken, sinds een jaar ga ik om de drie maanden omdat ik het wil laten groeien. Maar ja.. het zijn iedere keer inderdaad dezelfde adviezen. Ik probeer me er wel aan te houden omdat ik echt merk dat het wel klopt wat ze zeggen (dus i.p.v. borstelen met een grove kam als je nat haar hebt bijvoorbeeld). Ten slotte is haar ook maar een afvalstof van je lichaam. Lekker mee blijven frutten en opsteken zou ik zeggen! Ik probeer er altijd maar een beetje doorheen te kijken (die opmerkingen) en lach stiekem heel hard als ze mij weer niet begrijpen als ik uitleg wat taalkunde is (tja, ze vragen er elke keer weer om).

    En ik ben wel benieuwd waarom je op een vloeibaar dieet moest 😮

  2. 9 jaar ago

    Op zich is haar van dood materiaal, dus ik vind het altijd een beetje raar als die mensen over dode punten gaan miepen.
    Maar ik ga niet een keer in het half jaar naar de kapper. Een keer in de 6 tot 8 weken meestal.