Menu & Search

Ingelise doet #nanowrimo, maar niet alleen!

Ingelise doet #nanowrimo, maar niet alleen!

Vannacht, om zes voor twaalf om precies te zijn, kwam ik erachter dat vandaag de NaNoWriMo begint. Ik roep al twee jaar, dan wel heel hard in mezelf dat ik mee ga doen. Nou. Ik heb me opgegeven. Ik ga in precies dertig dagen, de maand november, een verhaal schrijven van vijftigduizend woorden. Ik lijk wel gek. En dat ben ik ook. Wat nou ‘National Novel Writing Month’? Nationale Studieontwijkende maand. Vijftiduizend woorden. Verdorie.

En om het allemaal nog even mooier te maken heeft Erik er een wedstrijd van gemaakt. Wie de vijftigduizend haalt wint. Vijftigduizend woorden zijn op zich geen probleem. Maar vijftigduizend woorden wijden aan één verhaal? Na-ah. Nu nog niet. Ik ben nog te jong om een echte schrijver te worden. Ik had besloten dat tussen mijn twintigste en vijfentwintigste pas te doen. Maar nee. Ik begin er nu al aan.

Wat misschien nog het ergste is, is dat ik nog geen verhaal heb. Er broeien wel diverse ideeën, maar geen concreet verhaal. Dat maakt het natuurlijk een geweldige uitdaging. Schrijven zonder verhaal. Als ik die vijftigduizend woorden maar haal. Nou. Slechter kan het haast niet. Gelukkig broeit er wel een klein idee. Heel concreet iets weggeven zou natuurlijk wat jammer zijn. Maar. Er zijn op dit moment slechts 344 woorden die op papier staan. Er zijn twee hoofdpersonen,een man en een vrouw. Geen relatie. Ze hebben namen. Geen uiterlijk, geen leeftijd, geen werk, geen huis, geen karaktertrekjes, geen persoonlijkheid, eigenlijk is het best wel zielig. Er is een kroeg en een barman. Dat is het. De rest moet ik nog verder invullen. Ik heb nog niets. En dat is lastig schrijven. Bloeit er een romance op of gaat er iemand dood? Wordt het een psychologische triller of een niveautje Jill Mansell? Zegt u het maar.

Gelukkig leven we tegenwoordig in een wereld met internet. In een wereld met social media. Met blogs, Twitter, Facebook, je weet wel, al die dingen waar je digitaal mee kunt communiceren. En dat is leuk, want de mogelijkheden zijn oneindig.

Daarom wil ik u, oh dierbare lezer, een oproep doen. Ik heb u nodig. Kleine tips, briljante plots, gekke karaktertrekken, bizarre gebeurtenissen, iets. Put eens in uw eigen ervaringen. Wat kan er absoluut niet missen in de roman die nog geschreven moet worden? Wat wilt u vereeuwigd hebben in een roman die nooit gedrukt zal worden? Wat moet er in die overige negenenveertigduizendzeshonderdzesenvijftig woorden komen? Als dank krijgt u mijn eeuwige dankbaarheid, en als het een briljant idee is komt u uiteraard in het voorwoord dat nooit geschreven zal worden omdat het boek nooit gedrukt gaat worden. Een eervolle krijgt u natuurlijk wel, links van de hoofdpagina. Uiteraard. Briljante ideeën mailen kan naar ingelise@live.nl. Kom maar op!

Foto

7 Comments

  1. 9 jaar ago

    Ik concentreer me liever even op mijn eigen verhaal.

  2. 9 jaar ago

    Ah, daar staat de afkorting dus voor, dank u! Hoe leuk ik schrijven ook vind, een boek is een kunst ansich. Die hoofdpersonen van mij zouden gaan dwalen, er zou geen rode draad inzitten. Dus ik pas en laat het aan jou over. Maar daar heb je niets aan he? 😉

  3. Bob
    9 jaar ago

    Als je voor de thriller gaat: een seriemoordenaar onder de studenten Journalistiek, rond kerstmis voor de gezellige setting. Leuk!

  4. 9 jaar ago

    Een jaloers ex vriendje wat ineens weer opduikt en zich met de liefde gaat bemoeien….

  5. 9 jaar ago

    Tof dat je meedoet. Maar ik heb alle inspiratie helaas zelf nodig. (A)

  6. Gijs
    9 jaar ago

    Een interessante plek kan een hoop inspiratie opleveren. Een verlaten scheepswerf? De Domkerk en het tuintje ernaast? Een studentensociëteit? Je schrijft over “een kroeg”. Wat voor kroeg? Een rokerskroeg? Een jazzbar? Wie is de barman? Een vluchteling uit Rwanda of Oekraïne? Iemand met contacten bij de maffia, in de drugshandel of de mensenhandel? Een fervent bierliefhebber? Een amateurbierbrouwer? Waarom komen mensen daar? Is er een vaste klantenkring, die elkaar door en door kent? Spelen er onderhuidse spanningen tussen de stamgasten, die niet worden uitgesproken, maar die leiden tot gekonkel, geroddel, en ander gemanipuleer? Worden er grappen uitgehaald die uit de hand lopen?

    Misschien kun je iets met je eigen aarzelingen. Wat dacht je van een personage met ontzettend grote schrijversambities? Wat zou zij/hij doen? Welke barrières komt zij/hij tegen? Of misschien iemand met een groot schrijverstalent, maar die bang is om zijn/haar werk te laten lezen, alleen in het geheim schrijft en bang is voor de mening van anderen. Of iemand die zich verzet tegen de web 2.0 oppervlakkigheid en zich hard maakt voor echte boeken. Een groepje studenten met verschillende schrijversambities en ideeën.

    Bizarre gebeurtenis: een groep voetbalsupporters of leden van een studentenvereniging, die meedoen aan een oefening van de ME. Moedwillig agenten pesten en in elkaar worden gerost. Een student en een ME’er blijken elkaar te kennen (oude vrienden? Broers of neven die het contact verbroken hebben? Oude rivalen in de liefde?). Het loopt misschien wel uit de hand: een student wordt genadeloos afgerost, een agent wordt door de massa vertrapt, iemand klimt op een bus of een muur en valt er vanaf. Misschien na afloop een ontmoeting en een verzoening tussen dader en slachtoffer (denk aan het begin van Soldaat van Oranje).

    Thema? Wat voor thema’s houden jou bezig? Ik zou zelf schrijven over de veelvoud van informatie, afleidingen, verwachtingen en idealen, waar iedereen zijn eigen weg doorheen moet vinden. Liefde? Hoe wil je dat interessant maken?

    En verder: heel veel vragen stellen. Wie is deze persoon? Hoe ziet dit gebouw eruit? Waarom gebeurt dit, vindt hij dat, zit het niet zo in elkaar?

  7. 9 jaar ago

    Niveautje Jill Mansell is natuurlijk altijd leuk. Maar je Parijs verhaal was goed dus misschien kan je daar nog inspiratie uit ophalen.