Menu & Search

Ingelise’s eerste echte première.

Ingelise’s eerste echte première.

Ja joh, we gaan gewoon nog even door. Voor alles is een eerste keer. Zo ook voor mijn allereerste, echte première. En wat voor één. Ik mocht naar Jackass 3D. Mijn eerste 3Dfilm ook nog. Via via, je weet wel, zo gaan die dingen. Als pers, gelukkig. Ik zie mezelf nog niet staan tussen de Tokyo Hotel-fans en eeuwige kwajongens. In principe had ik daar natuurlijk veel meer te zoeken dan tussen de pers, behalve het feit dat ik een lamlendige journalistiekstudent ben.

Goed, we stonden dus tussen de pers. Samen met The Voice of Holland en STUtv. Die hadden er wel wat te zoeken. Het was jammer dat het STUtv meisje haar vragen van een briefje moest voorlezen. Maar ach, hè, studenten mogen dat nog. De sterren konden elk moment komen. Een opgefokt vrouwtje vroeg wie we wilden hebben. Ik vond het een beetje een suggestieve vraag, maar dat was het blijkbaar niet. Het duurde niet lang, voor sommigen trouwens in eeuwigheid tot de sterren kwamen. Bam Margera, Johnny Knokteveel en Jeff nog iets maar niet Dunham. Het vriendinnetje van Bam was ook mee. Ze had zich helemaal gekleed naar het weer: een doorschijnend badpak met een panterprint, een spijkerbroek en hoge hakken. Het is namelijk altijd superwarm in Nederland, dus groot gelijk had ze. Bam kwam dan ook als eerste. Vijf kleine meisjes klommen op de hekken achter me en probeerden een foto te maken. Ik sprong voor de meiskes aan de kant. En toen besloot ik een goede daad te doen. “Zal ik een foto maken?” vroeg ik. Ze konden hun geluk niet op. Daar stond ik dan. Met een ouderwetse telefoon, foto’s te maken van zogenoemde sterren alsof ik een tweederangs groupie was. Maar ik deed een goede daad.

Mark, de echte pers, had de kaartjes opgehaald. Ik besloot eens te kijken hoe het zat. Ik opende de envelop en wilde de kaartjes prepareren. Er zat slechts één kaartje in. Beteuterd keek ik Mark aan. Hij was echte pers, dus hij moest. We besloten het gewoon te proberen. Wonder boven wonder mochten we van de beveiliging gewoon naar binnen, we moesten het even bij de balie vragen. Dat deden we. Zo geschiedde het dat we bij de balie stonden. We legden voor de vierde keer de situatie uit, we waren nog twee bewakingsposten tegengekomen. De vrouw achter de balie werd bijna boos. “Pers mag er nog niet in. Wacht maar even daar.” Dat deden we. We werden gepasseerd door alle medewerkers van TMF en BNN. Toen de stoet bekende Nederlanders weg was en de film zou beginnen liepen we nog maar eens naar de balie. Ze waren ons vergeten. Maar we mochten er nog in. We kregen een extra kaartje en begaven ons naar boven.

De zaal zat uiteraard bijna vol. De twee lege rijen waren gereserveerd. We gingen dus maar vooraan zitten. Nicolette  Kluijver kwam even een aankondiging doen. Dronken. Ze interviewde de crew. Johnny: dronken. Jeff: dronken. Bam: onverstaanbaar en dronken. Maar het was hilarisch. Heel even voelde ik me belangrijk. Echte pers. Je moet klein beginnen.

5 Comments

  1. 10 jaar ago

    Dat ik het ooit mocht halen tot je blog! Mijlpaal. Maar hilarisch was het!

  2. 10 jaar ago

    Oeh, tof hoor. 🙂 Maar ‘Ingelises’ is zonder apostrof.

  3. 10 jaar ago

    Leuke ervaring ^^

  4. 10 jaar ago

    Leuk stuk! Alleen een beetje triest dat ik er niet bij was, had ze graag gezien.

  5. 10 jaar ago

    Ach kan je ook zeggen dat je dat eens mee hebt gemaakt he.